Na pierwszy tom Dzieł zebranych złożyła się zawartość sześciu książek poetyckich Tymoteusza Karpowicza: Żywych wymiarów (1948), Gorzkich źródeł (1957), Kamiennej muzyki (1958), Znaków równania (1960), W imię znaczenia (1962) oraz Trudnego lasu (1964). "Wczesna twórczość Karpowicza to laboratorium niemożliwości. Odbywa się w nim szaleńczy pościg za odpowiednim ustawieniem metajęzyka, który zarazem byłby uwewnętrzniony w samej fakturze wiersza czy konstrukcji tomu" - pisze przy okazji premiery pierwszego tomu Dzieł zebranych Jakub Momro. "Poezja jako dyskurs, w którym objawia się 'praxis' zasady urządzenia rzeczywistości. Stąd chropawy, szorstki język tej poezji, splatający w jedno obsesję doskonałej epistemologicznej konstrukcji z metafizyczną tęsknotą za czystą obecnością" - dodaje krytyk i literaturoznawca.

Tymoteusz Karpowicz (1921-2005) był poetą, prozaikiem, dramaturgiem, tłumaczem i krytykiem literackim. Jest uważany za reprezentanta nurtu lingwistycznego w poezji. Jako publicysta debiutował w "Prawdzie wileńskiej". Po wojnie przeniósł się do Szczecina, gdzie pracował w Polskim Radiu, a następnie - do Wrocławia. W latach 1949-1956 wycofał się z życia literackiego. W 1957 roku objął funkcję prezesa wrocławskiego oddziału Związku Literatów Polskich. Po "odwilży" należał m.in. do redakcji "Nowych Sygnałów" (1956-1957) i "Odry" (1958-1976). Towarzyszył poetyckim debiutom m.in. Rafała Wojaczka i Bogusława Kierca. W 1973 roku wyjechał na stałe z Polski, a w 1978 roku objął stanowisko profesora na University of Illinois w Chicago. Jego wydany po długiej przerwie zbiór Słoje zadrzewne (1999) otrzymał Nagrodę miesięcznika "Odra" i został nominowany do Nagrody Literackiej Nike.

Dzieła zebrane Tymoteusza Karpowicza w poezjem.pl 
Wiersze z pierwszego tomu Dzieł zebranych w Przystani!
Przeczytaj głosy w debacie Po co nam 'Dzieła zebrane' Karpowicza?